مدیر سایت

واحد فنی آگرولند
اوره هم یک شکل از نیتروژن است و هم یک محصول کودی. اوره گرانوله ۴۶٪ یکی از رایجترین کودهای نیتروژنه در سراسر جهان به شمار میرود.
با این حال، پس از کاربرد در خاک، اوره بلافاصله در دسترس گیاه قرار نمیگیرد و تنها مقدار بسیار کمی از نیتروژن موجود در آن میتواند بهطور مستقیم توسط گیاهان جذب شود.
شرایط خاک و محیط تعیین میکند که اوره به فرم قابل جذب گیاه تبدیل شود یا به راحتی از دسترس خارج گردد. شناخت این شرایط برای جلوگیری از هدررفت سرمایه و افزایش بازدهی محصول بسیار ضروری است.
پس از ورود اوره به خاک، مراحل زیر رخ میدهد:
مرحله اول – هیدرولیز:
اوره توسط آنزیم اورهآز که میکروارگانیسمها ترشح میکنند، هیدرولیز شده و به آمونیاک و سپس یون آمونیوم تبدیل میشود.
مرحله دوم – نیتریفیکاسیون:
با کمک باکتریهای نیتریفایر یون ها در ادامه به نیترات تبدیل میشوند.
همان طور که دیدید عامل اصلی این فرآیند باکتری های موجود در خاک هستند و این تغییر بسته به شرایط می تواند بین یک روز تا یک هفته طول بکشد.
بنابراین، هر چه شرایط خاک و فعالیت میکروارگانیسمها بهتر باشد، این تبدیل سریعتر و کارآمدتر انجام می شود و در غیر اینصورت تلفات بالای نیتروژن و بازدهی پایین تر در تامین نیتروژن گیاهانمان خواهیم داشت.
دمای خاک پایین است، فعالیت میکروارگانیسمها و آنزیم اورهآز کاهش دارد.
اوره که حلالیت بالایی دارد، با آبیاری یا بارندگی سریعاً در پروفیل خاک جابهجا شده و از ناحیه ریشه دور میشود.
جمعیت میکروبی و فعالیت اورهآز بسیار پایین است.
تجزیه اوره کند یا ناقص بوده و نیتروژن قابل جذب در اختیار گیاه قرار نمیگیرد.
در گرما، فعالیت اورهآز شدیدتر است.
اوره سریع به آمونیاک تبدیل میشود و در مصرف سطحی یا سرک، چون تثبیت ضعیف است، مقدار زیادی نیتروژن بهصورت گاز تبخیر میشود.
خاک خشک: فعالیت میکروارگانیسمها کاهش یافته و اوره بهخوبی تجزیه نمیشود.
خاک اشباع از آب: شرایط بیهوازی مانع تبدیل آمونیوم به نیترات میشود.
اوره برای تبدیل شدن به فرمهای قابل جذب، نیازمند فعالیت آنزیم اورهآز و حضور میکروارگانیسمها است.
در اوایل فصل، خاکهای شور و سنگین، شرایط خیلی گرم و خاکهای خشک یا اشباع از آب، کارایی اوره به شدت کاهش مییابد.
در چنین شرایطی، استفاده از کودهای نیتراتی، آمونیومی یا کودهای آلی نیتروژنی میتواند انتخاب بهتری باشد.
مقالات منتخب
راههای ارتباطی آگرولند: